Będę milczał

Miałem opublikować szerszy tekst o Wandzie Półtawskiej, która właśnie wybrała się na wieczne spotkanie ze swoim faworytem Karolem, bo bezsprzecznie było o czym pisać, oj było. Choćby o tym, że uważała się za siostrę Wojtyły, a może to on uważał ją za siostrę, co to w tej chwili jest oczywiście zupełnie bez znaczenia, poza tym oczywiście, że mieliśmy z pewnością do czynienia ze związkiem o cechach kazirodczych, co mnie akurat ani ziębi ani parzy, ale innych pewnie bulwersuje. Choć to akurat najmniejsza zdaje nie było jej przewina. W życiu bowiem gorzej – używając ichniej terminologii – nagrzeszyła i naszkodziła.

No wiec skrobnąłem ten tekst, rodzaj mojego prywatnego paranekrologu, ale kiedy przed wciśnięciem przycisku „publikuj” raz jeszcze go przeczytałem, to doszedłem do wniosku, że nie trzeba tego robić. Bo on został napisany tym moim językiem, który w pewnym uproszczeniu mówiąc, w zasadzie jeńców nie bierze a rannych dobija. Więc przyznaję ręka mi nie zawahała, bo chyba za ostro i bez znieczulenia. No i po co?

Bo przecież ta Wanda, ani tego już nie przeczyta, ani się oburzy, ani ją to nie ruszy, nie dotknie już w żaden sposób, bo jej to po prostu z oczywistego powodu nie dotyczy. Zwisa jej to. Więc wygrzebałem w sobie gdzieś te resztki pokładów współczucia dla rasy ludzkiej i w obliczu tego co nie stało, postanowiłem zamilknąć. Po co w tej sytuacji się znęcać w jakikolwiek sposób nad kimkolwiek. To nie ma sensu. Niech tam sobie teraz spokojnie i bez nerwów z Karolem romansuje. Jedno jest pewne. Ludzka rasa jest wirusem, od którego Ziemia stara się uwolnić.

🔻🔻🔻

Pomocne linki (gdyby co):

• Wojtyła. Facet który miał penisa i uczucia

• Chłopie, dlaczego się opierałeś?

• Wandzia ty szkodniku